Prima, hét platform voor het onderwijs met het laatste onderwijsnieuws!

Een kind dat wordt buitengesloten door klasgenoten heeft daar veel last van en kan er op den duur zelfs ziek van worden. Dit is een van de conclusies van Ellen Peters in haar promotieonderzoek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Peters startte al in 1998 met het onderzoek in 129 gezinnen met een kind van vijftien maanden oud. Inmiddels zijn die kinderen 13 jaar.

Liever gepest dan buitengesloten
Kinderen die werden buitengesloten door hun klasgenoten hadden op school hogere niveaus van het stresshormoon cortisol dan hun klasgenootjes. Als ze daarnaast dan ook nog eens geen vriendje of vriendinnetje in de klas hadden, bleef het cortisolniveau ook de rest van de dag hoog. Daarentegen werd er bij gepeste kinderen geen verhoogde stress gemeten.

Vreemd: buitensluiten is toch ook pesten? Ellen Peters: ‘Gepeste kinderen hebben wel contacten met anderen, al zijn die niet altijd even plezierig. Ze worden uitgescholden of geplaagd, maar ze hebben wel contact met de groep en vaak hebben ze ook wel vriendjes of vriendinnetjes in de groep. Kinderen die genegeerd worden hebben veel minder mogelijkheden voor contacten. Evolutionair gezien is sociale interactie een belangrijke voorwaarde om te overleven. Het ontbreken daarvan is dan ook bijzonder stressvol.’

Ouders bepalend
Peters onderzocht dat de houding van ouders ten opzichte van hun kind van doorslaggevende betekenis is in hoe goed kinderen vriendschappen kunnen sluiten. Andere bepalende factoren zijn structuur en grenzen stellen door ouders en de autonomie van het kind respecteren door het zelf ook dingen te laten uitzoeken. ‘Het contact tussen ouders en kind bij een leeftijd van vijftien maanden is voorspellend voor de kwaliteit van toekomstige vriendschappen’ aldus promovenda Peters.