Loading ...
Ingezonden brief: ‘Realistisch rekenen oorzaak problemen’
‘Ik wil erg graag reageren op het artikel “Realistisch rekenen oorzaak problemen” van Jan van de Craats. Ik ben het met hem eens dat er (soms grote) problemen zijn met rekenen. De oorzaak ligt echter niet bij het realistisch rekenen, maar begint al heel vroeg in de basisschool, in de kleutergroepen. De meeste echte kleuterleidsters (met een drie- of vierjarige gedegen opleiding) staan allang niet meer voor een kleutergroep. Zij waren het die de goede basis legden voor het rekenonderwijs. Zij wisten wat ze kleuters moesten aanbieden om aan de juiste rekenvoorwaarden te voldoen. Zij leerden hen twee jaar lang begrippen als helft, dubbele, meer, minder, doortellen vanaf een willekeurig getal, getalbegrip… en alle andere voorbereidende rekenbegrippen!
De huidige generatie kleuterjuffen heeft maar een half jaar specialisatie kleuteronderwijs gehad tijdens hun opleiding. Zij weten niet voldoende wat een kleuter moet beheersen voordat hij naar groep 3 gaat, ook weten ze onvoldoende hoe ze die activiteiten kunnen aanbieden! Er kunnen al rekenproblemen ontstaan omdat kleuters niet weten wat de helft of het dubbele is! Verder ontstaan de problemen in de groepen 3 en 4, omdat leerkrachten de rekenopdrachten nakijken op fouten, maar niet analyseren welke denkfouten de kinderen hebben gemaakt. Als je niet door hebt dat de leerling bij de som 12 + 5 = 16 op zijn vingers heeft geteld en daarbij begonnen is met het getal 12, dan zal deze leerling zijn verdere schoolloopbaan fouten blijven maken.
Belangrijk is dus dat de leerkracht niet alleen het rekenwerk zelf nakijkt ~ en dat niet overlaat aan onderwijsassistenten, ouders, of (nog erger) de leerling zelf ~ maar dat hij ook gaat analyseren welke denkfout de leerling heeft gemaakt. Ik heb zelf op de ouderwetse manier rekenen geleerd. Iedereen kent nog de strategie met onder elkaar rekenen en 1 onthouden. Veel ouders van de kinderen die nu op school zitten, hebben het ook zo geleerd. Mijn ervaring is dat ouders op deze manier hun kind thuis denken te helpen met het maken van de sommen. Helaas komen kinderen die rekenzwak zijn zo niet tot getalinzicht. Ze blijven hardnekkig 52 zien als een 5 en een 2 (i.p.v. 50 en 2) In groep 3 valt een achterstand van 4 maanden nog niet zo op. Maar als er geen aandacht voor is en niet ontdekt wordt welk rekenprobleem de leerling heeft, dan loopt de achterstand heel snel onnodig en extreem op.
Het rekenonderwijs van PABO studenten omhoog tillen lost maar een klein deel van het rekenprobleem op. Ik denk dat de meeste studenten, als ze eenmaal voor de klas staan, ook zonder bijscholing, wel in staat zijn om de sommen te maken. Het uitleggen zal ook wel lukken. De PABO moet echter veel meer aandacht schenken aan het signaleren, analyseren en diagnosticeren van het rekenwerk! Misschien tijd voor een verplichte bijscholingscursus “rekenproblemen” voor leerkrachten!’
Judith Lenderink
Leerkracht van groep 4 van basisschool Het Palet in Almere
Reageer hier op de brief!
« terug naar magazine
De huidige generatie kleuterjuffen heeft maar een half jaar specialisatie kleuteronderwijs gehad tijdens hun opleiding. Zij weten niet voldoende wat een kleuter moet beheersen voordat hij naar groep 3 gaat, ook weten ze onvoldoende hoe ze die activiteiten kunnen aanbieden! Er kunnen al rekenproblemen ontstaan omdat kleuters niet weten wat de helft of het dubbele is! Verder ontstaan de problemen in de groepen 3 en 4, omdat leerkrachten de rekenopdrachten nakijken op fouten, maar niet analyseren welke denkfouten de kinderen hebben gemaakt. Als je niet door hebt dat de leerling bij de som 12 + 5 = 16 op zijn vingers heeft geteld en daarbij begonnen is met het getal 12, dan zal deze leerling zijn verdere schoolloopbaan fouten blijven maken.
Belangrijk is dus dat de leerkracht niet alleen het rekenwerk zelf nakijkt ~ en dat niet overlaat aan onderwijsassistenten, ouders, of (nog erger) de leerling zelf ~ maar dat hij ook gaat analyseren welke denkfout de leerling heeft gemaakt. Ik heb zelf op de ouderwetse manier rekenen geleerd. Iedereen kent nog de strategie met onder elkaar rekenen en 1 onthouden. Veel ouders van de kinderen die nu op school zitten, hebben het ook zo geleerd. Mijn ervaring is dat ouders op deze manier hun kind thuis denken te helpen met het maken van de sommen. Helaas komen kinderen die rekenzwak zijn zo niet tot getalinzicht. Ze blijven hardnekkig 52 zien als een 5 en een 2 (i.p.v. 50 en 2) In groep 3 valt een achterstand van 4 maanden nog niet zo op. Maar als er geen aandacht voor is en niet ontdekt wordt welk rekenprobleem de leerling heeft, dan loopt de achterstand heel snel onnodig en extreem op.
Het rekenonderwijs van PABO studenten omhoog tillen lost maar een klein deel van het rekenprobleem op. Ik denk dat de meeste studenten, als ze eenmaal voor de klas staan, ook zonder bijscholing, wel in staat zijn om de sommen te maken. Het uitleggen zal ook wel lukken. De PABO moet echter veel meer aandacht schenken aan het signaleren, analyseren en diagnosticeren van het rekenwerk! Misschien tijd voor een verplichte bijscholingscursus “rekenproblemen” voor leerkrachten!’
Judith Lenderink
Leerkracht van groep 4 van basisschool Het Palet in Almere
Reageer hier op de brief!
« terug naar magazine
