Loading ...
Vaktaal: Handvaardigheid
Handvaardigheid staat centraal in de rubriek Vaktaal in Prima VO5. De geïnterviewde handvaardigheiddocent Hemmie Oudsen had zoveel tips en ervaringen dat ze niet in de rubriek pasten. Daarom vertelt ze hier verder over de angst van scholen voor claims en hoe handvaardigheid meer theater wordt.
Logboek
Oudsen: ‘Het logboek is altijd erg belangrijk geweest binnen mijn lessen. Leerlingen kijken naar wat andere kunstenaars hebben bedacht en kijken of ze daar een leermoment uit kunnen trekken. Bij dit vak leer je keuzes maken; je laat zien dat je slim bent. Doordat je voor een probleem, dat je zelf opwerpt, versschillende oplossingen kunt vinden en vervolgens de beste kiest. Ook in het dagelijks leven is dat een belangrijke vaardigheid.’
Invulling
Oudsen: ‘Daarin ben ik altijd heel flexibel geweest. Of iemand nou grafisch werk wilde inleveren, computerwerk, fotografie of iets groots in de natuur wilde doen: alles is mogelijk. Wat ik ook wel heb gedaan is een proefwerk kerstbomen versieren in het ziekenhuis. Het personeel had daar geen tijd voor. De leerlingen namen allemaal een afdeling voor hun rekening, moesten een thema bedenken en uitvoeren en vervolgens hadden ze twee uur de tijd om de boom te versieren. Je had de patiënten moeten horen. Geweldig!’
Angst voor machines
Oudsen ‘Toen ik begon als docent handvaardigheid hadden we niets op school. Er was geen lijm, geen figuurzaag. Alleen wat schaartjes op kleuterschoolformaat. Ik heb altijd hout uit de vuilnisbakken van timmermannen gehaald. Zo heb ik altijd goedkoop materialen weten te regelen om budget over te houden voor goede machines. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer. Het vak gaat heel anders worden. Het gaat veel meer de kant op van kunst en theater in het algemeen. Mensen zijn tegenwoordig veel te bang voor de combinatie machines en kinderen. Bang voor de Arbo, bang dat de kleren kapot gaan… Natuurlijk gaat er wel eens iets mis. Je kunt tenslotte niet dertig kinderen aan de hand houden. Ik snijd ook wel eens in mijn vingers. Maar dat je als school meteen bang moet zijn voor claims, vind ik wel een heel vervelende ontwikkeling.’
Exposeren
Oudsen: ‘Ik stond er altijd op dat het eindwerk van leerlingen werd geëxposeerd. Andere docenten deden daar wel eens lacherig over. Dan zeiden ze: ik ga mijn toetsen toch ook niet ophangen? Maar handvaardigheid is een visueel vak. En een vak waarover je kunt discussiëren. Als je voor geschiedenis een drie haalt, baal je even. Als je voor handvaardigheid een werkstuk hebt gemaakt waarvoor je een vijf haalt, hangt het vervolgens wel in de aula waar iedereen het kan zien.’
Download hier het volledige artikel (pdf)
Bekijk de eerdere edities van Vaktaal:
Techniek
Spaans
Lichamelijke opvoeding
« terug naar magazine
Logboek
Oudsen: ‘Het logboek is altijd erg belangrijk geweest binnen mijn lessen. Leerlingen kijken naar wat andere kunstenaars hebben bedacht en kijken of ze daar een leermoment uit kunnen trekken. Bij dit vak leer je keuzes maken; je laat zien dat je slim bent. Doordat je voor een probleem, dat je zelf opwerpt, versschillende oplossingen kunt vinden en vervolgens de beste kiest. Ook in het dagelijks leven is dat een belangrijke vaardigheid.’
Invulling
Oudsen: ‘Daarin ben ik altijd heel flexibel geweest. Of iemand nou grafisch werk wilde inleveren, computerwerk, fotografie of iets groots in de natuur wilde doen: alles is mogelijk. Wat ik ook wel heb gedaan is een proefwerk kerstbomen versieren in het ziekenhuis. Het personeel had daar geen tijd voor. De leerlingen namen allemaal een afdeling voor hun rekening, moesten een thema bedenken en uitvoeren en vervolgens hadden ze twee uur de tijd om de boom te versieren. Je had de patiënten moeten horen. Geweldig!’
Angst voor machines
Oudsen ‘Toen ik begon als docent handvaardigheid hadden we niets op school. Er was geen lijm, geen figuurzaag. Alleen wat schaartjes op kleuterschoolformaat. Ik heb altijd hout uit de vuilnisbakken van timmermannen gehaald. Zo heb ik altijd goedkoop materialen weten te regelen om budget over te houden voor goede machines. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer. Het vak gaat heel anders worden. Het gaat veel meer de kant op van kunst en theater in het algemeen. Mensen zijn tegenwoordig veel te bang voor de combinatie machines en kinderen. Bang voor de Arbo, bang dat de kleren kapot gaan… Natuurlijk gaat er wel eens iets mis. Je kunt tenslotte niet dertig kinderen aan de hand houden. Ik snijd ook wel eens in mijn vingers. Maar dat je als school meteen bang moet zijn voor claims, vind ik wel een heel vervelende ontwikkeling.’
Exposeren
Oudsen: ‘Ik stond er altijd op dat het eindwerk van leerlingen werd geëxposeerd. Andere docenten deden daar wel eens lacherig over. Dan zeiden ze: ik ga mijn toetsen toch ook niet ophangen? Maar handvaardigheid is een visueel vak. En een vak waarover je kunt discussiëren. Als je voor geschiedenis een drie haalt, baal je even. Als je voor handvaardigheid een werkstuk hebt gemaakt waarvoor je een vijf haalt, hangt het vervolgens wel in de aula waar iedereen het kan zien.’
Download hier het volledige artikel (pdf)
Bekijk de eerdere edities van Vaktaal:
Techniek
Spaans
Lichamelijke opvoeding
« terug naar magazine
