Prima, hét platform voor het onderwijs met het laatste onderwijsnieuws!

Mensen moeten juist blij zijn als kinderen op schoolpleinen spelen. Zo gaan ze niet in de buurt rondhangen en wordt er minder kattekwaad uitgehaald.
Ook is er dan meer sociale controle.

Als je een huis accepteert dan weet je of er een schoolplein is de buurt is, het is een keus. Kinderen moeten buitenspelen om hun energie kwijt te raken, dit is geen keus. Als de kinderen willen voetballen, dan kan dit niet vanwege de geparkeerde auto’s! Wat mogen ze dan wel waar doen?
Ik woon met mijn achtertuin aan een schoolplein, dit is mijn keus. Dus neem ik alle geluiden die daar bij horen voor lief. De jongeren op bromfietsen, is een heel ander en zeer irritant verhaal. Want dit geeft naast geluidoverlast, ook glas en rommel overlast. Hier moet wat aan gedaan worden, niet aan spelende kinderen.

Wat een gemiste kans om het buiten samen spelen te bevorderen en het schoolplein een onderdeel van je vrijetijdsbesteding te laten zijn zodat het instituut school niet alleen iets is waar je dagelijks naar toe moet maar ook iets is waar je vanuit je eigen behoefte naar toe kunt gaan. En wat jammer dat hierdoor de vaak dure speeltoestellen en op kinderen ingerichte pleinen niet ten volle kunnen worden gebruikt door de doelgroep. Het bevordert in iedergeval niet dat de school wordt gezien als participant van de leefomgeving. En dat terwijl ze juist de opdracht heeft om actief midden in deze omgeving te staan.
Het ervaren van overlast is subjectief. Wat de één irritant, storend vindt is voor een ander geen last. En daarom is er regelgeving. De vraag is wel of dat dat in dit geval wel de juiste is. In mijn visie niet. Ik wens de sleutelbewaarder en de kinderen veel succes toe.